- داستان وفات مرحوم هاشمی رفسنجانی و مرحوم طالقانی چقدر شبیه یکدیگر است
- أَمَّن یُجِیبُ ""الْمُضْطَرَ
- وطنفروشان فتنه ۸۸ و آب گرم آشتی ملی
- ️در مظلومیت نظام اسلامی همین بس که فتنه گران ۸۸ امروز جزء مدیران ارشد نظام شده اند.!
- اگر چنین جمله ای را یکی از امامان جمعه می گفت چه می کردند با او؟
- شهدای اسفند ماه
- مدل و بایستههای روایتگری سیره شهداء
- مدل و بایستههای روایتگری سیره شهداء
- مدل و بایستههای روایتگری سیره شهداء
- روش های روایتگری در قرآن کریم
ما تا آخرین نفس ایستاده ایم
آخرین مطالب
امکانات وب
توجه توجه! علامتی که هم اکنون میشنوید اعلام خطر یا وضعیت قرمز است و معنا و مفهوم آن این است که حمله هوایی دشمن قطعیاست.
این عبارات دلهره آور و آشنای فضای رسانه ای دهه شصتِ ایران بود که به دنبال آن اصواتی درد آور در فضای شهر میپیچید.
صدای مهیب شکسته شدن دیوار صوتی توسط هواپیماهای جنگنده و گاهی شنیده شدن صدای انفجار سهمگین و آژیر ماشینهای اورژانس که برای انتقال مصدومین و یا جان باختهگان، خود را به صحنه میرساندند و در نهایت صدای ناله و شیون مردمی که قربانیانشان را با چشمانی اشک بار بدرقه میکردند.
دیدن تصاویر شهدا و پیکرهای آغشته به خون کودکان و زنان بیدفاع، در ویرانهی شهرها، خواب آرام را از چشمان مردم میربود و لحظه به لحظه آتش خشم و نفرت نسبت به این دشمن جنایتکار متجاوز، در دلهای مردم شعلهور میشد.
سالها گذشت و همه این صداها در هیاهوی زندگی مدرن امروزی به فراموشی سپرده شد. جنگ سخت گذشت و همه این دردها و مشقتها خاطره ای شد در لابه لای صفحات کتاب دفاع مقدس.
اما امروز...
امروز جنگ مدرن و کشتار با ابزاری نوظهور، رنگ و بویی دیگر دارد. جنگ نرمی که در آن دشمن وحشی خونخوار، باظاهری مهربان و صلح طلب با نرم افزارهای اغواگرش ملت را با خواست و تمنای خودشان به مسلخ میبرد.
امروز به جای هواپیماهای پر سر و صدا و رعب آور جنگی، هواپیماهای کاغذی و سفید، (تلگرام) بر فراز آسمان آبی شهرهایمان آرام و نرم به پرواز در آمده و مردم با آغوشی گشوده آنها را تا پستویخانهها و خلوتگاههای خود مهمان میکنند.
اما مگر این ابزار، ادوات مدرن همان خصم قسم خورده دیروز نیست که در سردشت، پاوه و حلبچه... هزاران زن و کودک بی دفاع را قتل عام کرد؟!
جنگ نرم امروز، قتل عام افکار و اندیشههاست، کشتاری بدون خونریزی که این بار همان جانیان خونخوار، به جای بهرهگیری از توپ و تانک و مسلسل ، با ابزار مسحورکننده و جذاب خود، با ذبح تفکر دینی و تغییر سبکزندگی، جسم خاکی مردم را به خدمت گرفتند.
در این عرصه نابرابر، دود و خون و گلوله، جای خود را به بزم وشادی و رقص و طرب داد و قربانیان آن مصداق بارز کلام امیرالمومنین ( ع) شدند که فرمودند: «... و ذلک میتُ الاحیاءِ» (نهج البلاغة: خطبه ی ۸۷)؛ و اوست مرده ای در میان زندگان....
و چه خالیست جای غیور مردان مدافع این آب و خاک در عرصه فضای مجازی!
کجایند سرداران قرارگاه فرهنگی کشور (شورای عالی انقلاب فرهنگی)... کجایند پاسداران غیور و مدافع این مرز و بوم(اطلاعات سپاه) کجایند سربازان و حافظان جان و ناموس این ملت (وزارت اطلاعات) کجایند حارثان امنیت (شورای عالی امنیت ملی) کجایند متولیان و فرماندهان اصلی فضای مجازی (شورای عالی مجازی)...
دریغا که در این جنگ ناجوانمردانه دشمن از معبر فضای مجازی شبیخون زده و هزاران هزار افسوس که پرچم سفید تسلیم با دستهای پنهان نفوذ از سوی برخی متولیان امر بالا رفته...
اما دشمن همچنان در حال قتل عام است و وضعیت همچنان قرمز...
این عبارات دلهره آور و آشنای فضای رسانه ای دهه شصتِ ایران بود که به دنبال آن اصواتی درد آور در فضای شهر میپیچید.
صدای مهیب شکسته شدن دیوار صوتی توسط هواپیماهای جنگنده و گاهی شنیده شدن صدای انفجار سهمگین و آژیر ماشینهای اورژانس که برای انتقال مصدومین و یا جان باختهگان، خود را به صحنه میرساندند و در نهایت صدای ناله و شیون مردمی که قربانیانشان را با چشمانی اشک بار بدرقه میکردند.
دیدن تصاویر شهدا و پیکرهای آغشته به خون کودکان و زنان بیدفاع، در ویرانهی شهرها، خواب آرام را از چشمان مردم میربود و لحظه به لحظه آتش خشم و نفرت نسبت به این دشمن جنایتکار متجاوز، در دلهای مردم شعلهور میشد.
سالها گذشت و همه این صداها در هیاهوی زندگی مدرن امروزی به فراموشی سپرده شد. جنگ سخت گذشت و همه این دردها و مشقتها خاطره ای شد در لابه لای صفحات کتاب دفاع مقدس.
اما امروز...
امروز جنگ مدرن و کشتار با ابزاری نوظهور، رنگ و بویی دیگر دارد. جنگ نرمی که در آن دشمن وحشی خونخوار، باظاهری مهربان و صلح طلب با نرم افزارهای اغواگرش ملت را با خواست و تمنای خودشان به مسلخ میبرد.
امروز به جای هواپیماهای پر سر و صدا و رعب آور جنگی، هواپیماهای کاغذی و سفید، (تلگرام) بر فراز آسمان آبی شهرهایمان آرام و نرم به پرواز در آمده و مردم با آغوشی گشوده آنها را تا پستویخانهها و خلوتگاههای خود مهمان میکنند.
اما مگر این ابزار، ادوات مدرن همان خصم قسم خورده دیروز نیست که در سردشت، پاوه و حلبچه... هزاران زن و کودک بی دفاع را قتل عام کرد؟!
جنگ نرم امروز، قتل عام افکار و اندیشههاست، کشتاری بدون خونریزی که این بار همان جانیان خونخوار، به جای بهرهگیری از توپ و تانک و مسلسل ، با ابزار مسحورکننده و جذاب خود، با ذبح تفکر دینی و تغییر سبکزندگی، جسم خاکی مردم را به خدمت گرفتند.
در این عرصه نابرابر، دود و خون و گلوله، جای خود را به بزم وشادی و رقص و طرب داد و قربانیان آن مصداق بارز کلام امیرالمومنین ( ع) شدند که فرمودند: «... و ذلک میتُ الاحیاءِ» (نهج البلاغة: خطبه ی ۸۷)؛ و اوست مرده ای در میان زندگان....
و چه خالیست جای غیور مردان مدافع این آب و خاک در عرصه فضای مجازی!
کجایند سرداران قرارگاه فرهنگی کشور (شورای عالی انقلاب فرهنگی)... کجایند پاسداران غیور و مدافع این مرز و بوم(اطلاعات سپاه) کجایند سربازان و حافظان جان و ناموس این ملت (وزارت اطلاعات) کجایند حارثان امنیت (شورای عالی امنیت ملی) کجایند متولیان و فرماندهان اصلی فضای مجازی (شورای عالی مجازی)...
دریغا که در این جنگ ناجوانمردانه دشمن از معبر فضای مجازی شبیخون زده و هزاران هزار افسوس که پرچم سفید تسلیم با دستهای پنهان نفوذ از سوی برخی متولیان امر بالا رفته...
اما دشمن همچنان در حال قتل عام است و وضعیت همچنان قرمز...
ما را در سایت ما تا آخرین نفس ایستاده ایم دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 73